De eerste beker

Een seizoen zonder titel

Eind jaren twintig was Feijenoord gewend aan succes. De club werd in 1924 en 1928 landskampioen, en De Zaanlander schreef in juni 1930 dat men eraan gewend was geraakt dat het kampioenschap op de naam van de Rotterdammers kwam. Maar in het seizoen 1929/30 lukte dat niet: de strijd ging tussen ZFC en Blauw-Wit, en Feijenoord was al weken eerder kansloos. Bleef er nog één prijs over: de beker van de Nederlandsche Voetbalbond, waar al sinds 1898 om werd gespeeld, maar die Feijenoord nog nooit had gewonnen.

Zeven wedstrijden

De bekertocht begon op Tweede Paasdag, 21 april 1930, met een 5-1-zege op AGOVV in Rotterdam. Feijenoord speelde zonder Hendriks, Groenendijk en Bas Paauwe, die geblesseerd waren geraakt in een wedstrijd tegen Tsjechische tegenstanders. Een week later werd het Zeeuwse Vlissingen met 13-1 weggespeeld. Groenendijk scoorde zes keer, Barendregt vier keer.

Daarna werd het moeilijker. Tegen Alcmaria Victrix (1-0) miste Feijenoord vier vaste spelers, die voor het Rotterdamse stedenelftal waren gekozen, en Burg maakte het enige doelpunt. In Almelo was de eerste helft tegen Heracles volgens Tubantia een van de mooiste wedstrijden van het seizoen op dat veld. Na de thee besliste Barendregt de wedstrijd met twee doelpunten (1-3). In de kwartfinale bij Veendam (1-5) lieten de roodwitten volgens het Nieuwsblad van het Noorden spel zien dat tot in de puntjes verzorgd was.

De halve finale werd op een woensdagavond gespeeld in het Amsterdamse Stadion, tegen Ajax. Voor rust was Ajax sterker, maar doelman Van der Male hield stand. Na rust schoot Van Dijke een vrije trap raak, en Feijenoord won met 1-2.

Een derby als finale

In de finale wachtte stadgenoot Excelsior. Op zondag 15 juni 1930 werd de eindstrijd gespeeld op het terrein van Sparta, Het Kasteel in Spangen. Het was warm, en volgens de kranten trokken het water en de tennisbanen veel Rotterdammers, maar toch kwamen er ruim tienduizend toeschouwers op de derby af. Scheidsrechter was Breethoff.

Excelsior begon het felst, maar gaandeweg nam Feijenoord het initiatief. Tien minuten voor rust was het raak: Jaap Barendregt scoorde het enige doelpunt van de middag. Na rust kwam Excelsior sterk terug via de vleugels, en Groenendijk schoot nog op de lat. In het laatste kwartier zette de ploeg van het Toepad alles op alles, maar de Feijenoord-verdediging met Van Dijke, Bul en doelman Van der Male hield stand: 1-0.

Na afloop overhandigde bondsvoorzitter ir. Kips de beker aan de aanvoerder van Feijenoord. Het was de eerste bekerwinst in de clubgeschiedenis.

Het elftal van 1930

In de finale speelde Feijenoord met Van der Male; Van Dijke en Bul; Jaap Paauwe, Bas Paauwe en Van Heel; Hendriks, Burg, Barendregt, Groenendijk en Van Oyen. Met Van Heel, Van Dijke, Barendregt en de gebroeders Paauwe stonden er spelers in die een paar jaar later ook de basis vormden van de landskampioenen van 1936 en 1938. In 1935 won Feijenoord de beker opnieuw, toen met 5-2 van Helmond.