Biografie
Ik heb vanaf ik me kan heugen veel gehad met Rotterdam. Ik ben er
geboren, ben opgegroeid onder de rook van Rotterdam - in Berkel en
Rodenrijs - en ik voetbal al sinds mijn negende bij Feyenoord, de club
waar ik al vanaf heel jonge leeftijd gek van was. Mijn ouders komen
overigens oorspronkelijk uit Limburg en mijn broer Erik, die nooit
heeft gevoetbald en aan basketbal deed, is geboren in Arnhem. In Berkel
en Rodenrijs ben ik naar school gegaan en daar ben ik ook begonnen met
voetbal, bij TOGB. Ik heb daar twee jaar in de F- en E-jeugd gespeeld,
waarna ik op 9-jarige leeftijd naar Feyenoord ging.
Maup Martens scoutte me en ik was meteen om. Mijn ouders vroegen me
of ik het wel verstandig vond om zo jong al te gaan? Ik vertelde toen
dat het was wat ik echt wilde en daarmee was de discussie ten einde.
Toen ze dat hoorden stonden ze er meteen achter. Daar ben ik ze
dankbaar voor. Ik zat nog op de basisschool en reisde twee jaar met een
busje naar Varkenoord. Later op de middelbare school ben ik zes jaar
lang met een schooltas en een voetbaltas met de bus naar Rotterdam
gereisd. De eerste jaren was het nog knokken met die tassen, want het
was behoorlijk zwaar als klein ventje. Er waren wel eens moeilijke
momenten, dat ik het even gehad had met het gesjouw. De voetbaltas heb
ik nooit in de hoek gegooid, de schooltas wel degelijk een aantal keer.
Ik kwam op het Thorbecke Lyceum terecht, waar ik een
VWO-opleiding heb gevolgd. Zes jaar lang ben ik op en neer gereisd.
Toen ik er mee bezig was heb ik nooit het gevoel gehad dat het teveel
werd of dat ik het niet aankon. Achteraf besefte ik pas dat het best
een prestatie was om zoveel te trainen en spelen bij Feyenoord en dat
ook nog eens succesvol te combineren met school. Maar tijdens die zes
jaar had ik het amper in de gaten. De eerste drie jaar zat ik in een
brugklas met teamgenoten en ging alles vanzelf. De laatste drie jaar
deed niet iedereen dat niveau meer en kwam ik ook met niet-sporters in
de klas te zitten. Maar ook toen ging het redelijk vanzelf, want ik
hoefde er nooit veel voor te doen. Daar kan ik natuurlijk alleen maar
blij mee zijn. Ik ben nog doorgegaan en heb een HBO-studie op de HES
gevolgd. Maar dat ging ondanks een goed begin naarmate het schooljaar
vorderde een stuk minder. Het Nederlands elftal kwam er op een bepaald
moment bij en ik speelde twee keer in de week, bij de A1 en het tweede
team en zelfs nog met het eerste aan het eind. Ik redde het niet meer
en besloot ermee te stoppen. Ik was inmiddels bij het eerste gekomen,
iets waar ik al die jaren naar had uitgekeken. Nu wil ik me daar met
volle overgave op richten. Mocht het op voetbalgebied niet zo gaan als
ik hoop, kan ik op elk moment terugkeren naar school.
Ik heb een drukke jeugd gehad, door trainen, wedstrijden en school.
Het spreekt voor zich dat je niet alles kunt doen en bepaalde dingen
moet opofferen. Het is voor mij nooit de keuze geweest van: Ik ga dit
doen en ik weet dat dat ten koste gaat van voetbal. Want als dat de
keuze zou zijn, zou ik het nooit hebben gedaan. Ik heb voetbal altijd
vooropgesteld en wist al op jonge leeftijd wat ik wilde bereiken. Ik
heb dus altijd voor voetbal gekozen, ook boven school. Als ik op ��n
dag een wedstrijd en een tentamen had, dan kwam dat tentamen toch pas
echt na het voetbal. De school paste zich aan het sporten aan en
daarmee heb ik toch wel het nodige geluk gehad.
Ik speel al vanaf mijn negende bij Feyenoord en heb de periode daarvoor al bij jeugd besproken.
Al die jaren ben ik links- of rechtsbuiten geweest. Vanaf het moment
dat ik bij Feyenoord kwam was ik benieuwd waar het zou eindigen. Mijn
ouders zeiden dat elk jaar dat ik mocht blijven mooi was meegenomen.
Het bleef maar duren en na heel wat jaren begon ik te denken dat ik het
misschien wel kon redden. Het is moeilijk te zeggen wanneer ik echt het
besef kreeg dat het me zou gaan lukken. Ik wist wel dat ik het kon
halen, maar had een soort van bescheidenheid door niet teveel op de
zaken vooruit te willen lopen. Pas op de dag dat me werd verteld dat ik
bij het eerste werd verwacht, ging ik er echt in geloven. Ik wist
daarvoor ook wel dat ik het misschien kon halen, maar wilde me vooral
richten op de wedstrijden in de jeugd, of dat nou de A1 of B1 was. Ik
eiste van mezelf daarmee bezig te zijn en dus niet met de gedachte rond
te lopen: misschien loop ik over twee jaar wel aan de overkant. Want
door dat te denken zou ik niet beter worden.
Het ging altijd goed bij Feyenoord. Ik heb veel doelpunten gemaakt
en merkte regelmatig dat ik belangrijk was in het team. Ik ben een
speler die niet al te ingewikkeld wil spelen. Ik maak mijn actie om een
tegenstander voorbij te komen, dat is het hoofddoel. En als dat
makkelijk kan, dan ga ik niet moeilijk doen. En als het niet makkelijk
kan, dan doe ik wel eens wat ingewikkelds. Zo simpel is het voor mij.
Als ik de mogelijkheid heb om het simpel te spelen, doe ik dat ook.
Vaak is het simpeler dan je denkt. Ik heb wel een truc in huis, dat is
het probleem niet, maar wil graag zo functioneel mogelijk voetballen.
Als dat kan door de bal voorbij mijn tegenstander te spelen en hem met
een sprint te passeren, is het doel bereikt. En daar gaat het
uiteindelijk om.
Aan het eind van het seizoen 2004/2005 is alles in een
stroomversnelling geraakt. Ik debuteerde bij Feyenoord, kwam
uiteindelijk tot drie wedstrijden en speelde met Oranje onder 20 jaar
het WK in eigen land. Opeens keken er veel mensen naar me, had iedereen
een mening en kregen ik en mijn teamgenoten veel aandacht in de media.
Behalve dan dat ik op het veld tegen veel sterkere, ervarenere,
slimmere spelers kwam te spelen, moest ik mezelf tegelijkertijd
aanpassen aan dat niveau en meteen laten zien dat ik best een goede
speler ben. Dat was best lastig.
Ik heb in die drukke maanden veel geleerd. Het WK maakte indruk,
maar ik denk toch dat ik het meeste heb opgestoken van de drie
wedstrijden met Feyenoord, in mei 2005. Het was een hele grote ervaring
voor mij, want ik had tot dusver alleen wedstrijden met de A-jeugd en
het tweede elftal gespeeld. Met Oranje had ik tot dusver wel eens tegen
een eerste divisieclub gespeeld, maar dat was het dan. Dat vertrouwen
nam ik vervolgens mee naar het WK, waardoor ik wat sterker in mijn
schoenen stond. Als je naar het WK gaat en daarvoor alleen in de jeugd
heb gespeeld, ben je toch een speler waar vaak wat minder rekening mee
wordt gehouden. Als je in het eerste heb gespeeld, wordt er eerder
tegen je aangekeken als speler van Feyenoord 1. Waarschijnlijk word je
toch iets meer voor vol aangezien en misschien heeft dat me ook
geholpen.
Het is moeilijk te zeggen wat ik dit seizoen kan verwachten. Vorig
seizoen werd afgesproken dat ik er in de voorbereiding bij zou zitten.
Ik weet niet of ik een streepje voor heb als jeugdspeler. Ik denk dat
de supporters graag jongens zien doorbreken vanuit de eigen jeugd. Maar
dat geeft me geen garantie, dat snap ik ook. Ik zal mijn best moeten
doen op het veld. Verder valt er weinig zinnigs over te zeggen. De
komende maanden zullen wat dat betreft meer duidelijkheid geven.
Naam: Tim Vincken.
Geboortedatum: 12 september 1986.
Geboorteplaats: Berkel en Rodenrijs.
Contract tot: De zomer van 2007, met een optie van twee jaar
Positie: Buitenspeler.
Opleiding:
Ik heb in 2004 het VWO afgerond, waarna ik nog ��n jaar aan de HES in
Rotterdam heb gestudeerd. Dat kon ik echter niet combineren met
voetbal, waarna ik ben gestopt.
Burgerlijke staat: Vrijgezel.
Kinderen: Geen.
Vorige clubs: TOGB in Berkel en Rodenrijs.
Trainers:
Bij Feyenoord waren dat Patrick van Leeuwen, Rob Kurvers, Jeffrey Oost,
Albert Stuivenberg, Henk Fr�ser, Marcel Bout, Geert Meijer, Mario Been,
Ruud Gullit en Erwin Koeman.
Favoriete club: Feyenoord en Manchester City in het buitenland.
Favoriete stadion: De Kuip en als ik nog een stadion moet noemen: Old Trafford.
Grootste voorbeeld: De rechterspits van Betis Sevilla, Joaquin. Dat is in mijn ogen de beste rechtsbuiten op dit moment.
Stad: Rotterdam.
Hoogtepunt:
Mijn debuut in het eerste. Ik kwam op mijn negende bij Feyenoord en
tien jaar lang hoop je ooit in het eerste te mogen spelen. Als dat dan
gebeurt, moet dat ook het hoogtepunt zijn. En ondanks de nederlaag was
het dat ook.
Dieptepunt: De uitschakeling van Onder onder 20 jaar op het WK na strafschoppen door Nigeria.
Vrije tijd: Voetballen op de PlayStation 2.
Tijdschrift: Voetbal International.
Krant: Algemeen Dagblad.
Televisie: Ik kijk naar alles wat met sport te maken heeft.
Muziek: Hiphop en R&B. Ik luister graag naar de Rotterdamse groep VSOP.
Film: Saw.
Beste cd: Mijn eigen cd�s, want ik brand ze altijd zelf.
Drank: Cola.
Beste Eigenschap: Ik ben rustig en nuchter, voor mij niet al te veel gekkigheid.
Slechtste eigenschap: Ik weet niet of het een slechte eigenschap is, maar ik kan ontzettend slecht tegen mijn verlies.