Willem van Hanegem

Wim van Hanegem werd geboren in Breskens in Zeeuws-Vlaanderen. Hij verhuisde naar Utrecht en werd daar op 16-jarige leeftijd lid van Velox. Na zes jaar vertrok hij naar Xerxes, dat een jaar later fuseerde met DHC. Toen deze club als profclub werd opgeheven kwam hij met onder anderen Eddy Treijtel naar Feyenoord. Willems plaats in het elftal was links op het middenveld. Van Hanegem beheerste het spel in al zijn facetten. Hij wist op te bouwen als geen ander en was de grote dirigent op het veld.

Na zijn vertrek bij Feyenoord speelde hij nog voor AZ'67, Chicago Sting en FC Utrecht. Daarna keerde hij terug bij Feyenoord, waar hij als 38-jarige afscheid nam. Willem speelde uitsluitend met zijn linkerbeen. Zijn bijnaam is nog steeds 'de Kromme'. Al voor zijn komst naar Feyenoord was hij als Xerxaan twee keer in het Nederlands Elftal gekozen. Hij debuteerde op 30 mei 1968 in Amsterdam tegen Schotland (0-0). Op 26 september 1979 speelde Willem zijn laatste, 52ste wedstrijd voor Oranje. In Rotterdam won Nederland met 1-0 van België. Willem, die toen voor FC Utrecht uitkwam, werd in de 44ste minuut vervangen door Michel Valke. Het was een slechte wedstrijd. Na afloop werd hij door Wim Meuleman, voorzitter van de KNVB, tot Bondsridder geslagen.

Op 4 juni 1983 speelde Willem van Hanegem zijn afscheidswedstrijd bij Feyenoord. Hij bleef wel aan de trainersstaf van Feyenoord verbonden. Aan het eind van zijn voetballoopbaan kreeg Van Hanegem staar aan zijn ogen, maar niemand had dat ooit gemerkt. Terugblikkend op zijn loopbaan zei Willem: 'De mooiste gebeurtenis was het winnen van de Europacup. We hebben later de UEFA-cup ook gewonnen. Dat was mooi, maar toch niet zo mooi als de eerste keer. Verder was de wedstrijd tegen AC Milan zowel uit als thuis een belevenis.

De uit wedstrijd in Milaan speelden we beter dan in Rotterdam ondanks dat we daar met 1-0 verloren. Dat was op zich al mooi omdat Ajax het jaar daarvoor met 4-1 verloor en wij tegen diezelfde ploeg een goed resultaat behaalden. Maar er zijn veel hoogtepunten geweest en in feite vind ik iedere gewonnen wedstrijd wel mooi.' Van Hanegem was nooit geïnteresseerd in geld: 'Ik heb een wagentje dat één op 14 loopt. Als ze mijn benzine betalen dan ben ik tevreden. Wat moet ik anders doen? Ik ben al zo lang met voetbal bezig. Geld is dan nog het minst belangrijk.'

In 1971 antwoordde hij op de vraag of hij later trainer wilde worden: 'Nee, dat zie ik somber in. Stel dat ik dan net zulke lastige jongens zou moeten werken als ik ben. Nee, ik pas voor dat baantje.' Toch zou hij zijn trainers diploma halen en voetbaltrainer worden.

Overgenomen van Xerxes in 1968

• Debuut: Standard Luik uit, 2-2
• Scoorde in 17 jaar tijd 84 doelpunten in de competitie.

Speelde 298 keer voor het eerste van Feyenoord.

Speelde 44 interlands en 41 Europacup wedstrijden (18 doelpunten)

• Sterke kanten: Tactisch overzicht, zijn gebogen loopje, loepzuivere passing, harde en goede wedstrijdmentaliteit.

Xerxes/DHC wint in De Kuip

Toen Willem van Hanegem bij Xerxes/DHC voetbalde (een transfer van 80.000 gulden bracht hem van Velox naar Xerxes), won die ploeg op 17 december 1967 met 0-1 in De Kuip. Het was de eerste nederlaag van Feyenoord dat seizoen, en Ajax werd uiteindelijk kampioen. Vaak wordt verteld dat Van Hanegem het doelpunt maakte, maar volgens het verslag in het Algemeen Handelsblad was het de Joegoslaaf Lazar Radović die elf minuten na rust scoorde.

Willem en de pers

Willem van Hanegem is een man waarbij televisiekijkers op het puntje van hun stoel gingen zitten als een interview met hem te zien was. Eigenwijze antwoorden doorspekt met (droge) humor en originele uitspraken en vooral niet naar de mond van de journalisten pratend. Hij was met name zichzelf. Willem praatte alleen met de journalisten die hem goed gezind waren.