Joop van der Heide

Joop van der Heide werd op 21 juli 1917 in Rotterdam geboren. Als zeventienjarige debuteerde hij in juni 1935 als linksback in het eerste elftal, in de gewonnen bekerfinale tegen Helmond (5-2). De noeste verdediger groeide in de jaren daarna uit tot een waardige opvolger van clublegende Kees van Dijke, en hij droeg bij aan de landstitels van 1936, 1938 en 1940.

Van der Heide was een van de twaalf Feijenoorders die op 27 maart 1937 bij de opening van De Kuip tegen Beerschot speelden. Op 21 april 1940, enkele weken voor de Duitse inval, speelde hij zijn enige interland, een vriendschappelijke wedstrijd tegen België (4-2). Hij was huisschilder van beroep en bleef tot 1948 in het eerste elftal spelen, ruim twaalf jaar lang, bijna altijd in de achterhoede. Zijn jongere broer Wim van der Heide speelde later ook voor Feijenoord. Joop van der Heide overleed op 29 juli 1980.