Johan Cruijff

Johan Cruijff werd op tienjarige leeftijd lid van Ajax en maakte daar vele successen mee. Daarna speelde hij in Spanje bij Barcelona en in Amerika bij de Los Angeles Aztecs en de Washington Diplomats. Na een kort intermezzo bij Levante in Spanje keerde hij in 1981 terug naar Ajax. Na twee jaar kwam het tot een breuk tussen Ajax en Cruijff. Men vond hem in de Amsterdamse Meer te oud (36).

Cruijff was op zijn ziel getrapt en om te bewijzen dat hij nog tot heel veel in staat was, meldde hij zich in 1983 bij de grote rivaal Feyenoord. Daar hapte men toe in de hoop op eindelijk weer eens een kampioenschap. Dat lukte. In 1984 behaalde Feyenoord zelfs de 'dubbel'. Bij de fervente supporters viel de komst van de Ajacied eerst verkeerd en werd Cruijff op een fluitconcert onthaald.

Nadat hij had laten zien dat hij nog steeds een meester van het voetbalspel was, werd hij ook door de meest doorgewinterde Feyenoorders geaccepteerd. Het elftal moest wel op de meester worden toegesneden. Voor linksbuiten Pierre Vermeulen bijvoorbeeld was geen plaats meer. Die moest worden vervuld door Stanley Brard, wat hem de dubieuze bijnaam 'linkerbeen van Cruijff' opleverde. Ook de Bulgaarse spelbepaler Jeliazkov moest zich in een ondergeschikte rol schikken. Na één jaar hield Cruijff het voor gezien.

Aan verzoeken er nog een jaar aan vast te plakken kon hij niet voldoen. Hij werd daarna trainer bij Ajax en Barcelona.