Coen Moulijn

Coen Moulijn

Als kind woonde Coen Moulijn op de Bloklandstraat, op nummer 14. Ex-buurjongen Rien Hensen van nummer 63 (nu 61 jaar) kan zich die tijd nog goed herinneren. "Coen was altijd heel gedreven." verklaart Rien. "Heel de dag liep hij maar te pingelen - met een tennisbal! Met een voetbal, dat ging niet, want in de Bloklandstraat woonde ook een agent, wijkagent Schilders. En als die een slechte bui had dan pakte hij gerust de bal af en sneed hem doormidden! Of hij nam hem mee naar het Politiebureau." In Crooswijk, een wijk verderop, spraken ze het liefst met hun vuisten. Boksen was daar sport nummer 1. Het Oude Noorden bracht juist voetballers voort. Naast Coen Moulijn woonde ook Wim Jansen in de Bloklandstraat, op de hoek van de Pijnackerstraat. In de partijtjes bij het blinde muurtje speelden Jan Westerduin, Dix Hor, Ad Verhoeven en Jan Villerius mee. En Faas Wilkes woonde verderop in de wijk. Voor een leren bal was geen geld. Ze speelden in het doodlopende stukje Bloklandstraat met een tennisbal. Coen: `Zo'n ding moet je nou eens aan die voetballers van nu geven. Daar kunnen ze niks mee, joh. Echt niet. Terwijl wij... Technisch, knap. Er ging bijna geen ruit kapot. Godverredikkeme. Heerlijk, die potjes. Vijf tegen vijf, vier tegen vier. Ik zou er zo duizend gulden voor overhebben als ik zo'n `metsie' nog eens op een video kon terugzien. Ik voetbalde iedere dag. Voor school, om acht uur al, na school weer en gelijk na het eten. Dan hingen de mensen uit de ramen. Van die schuiframen. Die maakten 's nachts lawaai, dat hoor ik nou opeens weer. Er stond vaak wind in de straat bij ons. Dan begon dat raam te klapperen. Zat ik in de avond in mijn eentje te prut­sen met een stukje papier om dat raam stil te krijgen.' Samen met zijn maatje Cock Hor, van nummer 16, was Coen altijd te vinden bij het muurtje dat later naar hem vernoemd zou worden. Met krijt hadden ze er een goal op getekend. Coen?s oom Tonny Everse (nu 82 jaar), die nog steeds in het Oude Noorden woont, vertelt: "Coen liep al te voetballen toen ie 4 jaar was. Hij was eigenlijk een heel schuw jongetje... ik weet nog wel dat Sparta 'm toendertijd niet wou, omdattie geen deuk in een pakkie boter kon slaan...nou, later hebben ze spijt gekregen!" Coen Moulijn werd in 1955 door Feijenoord gekocht voor 25.000 gulden. In de jaren dat Coen voor Feyenoord speelde, was er een bekend gezegde in omloop: "Als je Moulijn op de middenstip zet, komen er al tienduizend mensen naar het stadion." En terwijl de club hier lekker aan verdiende, moest Coen het in zijn beginjaren met een jaarsalaris van een paar duizend gulden doen... De voetballertjes van nu hebben het vooral moeilijk met het ontwijken van de grote stenen bollen die de deelgemeente heeft geplaats bij het Muurtje van Moulijn, om het voetballen op die plek tegen te gaan. "Ik struikel er steeds over!" aldus Abdullah. "Kijk maar naar al m?n blauwe plekken!" "Ze zeggen dat wij auto?s beschadigen als we hier voetballen. Maar dat is helemaal niet waar." vertelt een meisje met een zwarte paardenstaart. De tennisbal is tegenwoordig vervangen door een platgetrapt blikje, dat kan je lekker snel wegmoffelen...