Op 6 juni 1971 had Feyenoord in de laatste competitiewedstrijd tegen het al gedegradeerde Haarlem genoeg aan een gelijkspel voor de tiende landstitel. De Kuip zat met 67.000 toeschouwers bomvol. Feyenoord, zonder de geblesseerde aanvoerder Rinus Israël, begon nerveus, en Wim Jansen moest als ausputzer een paar keer redding brengen. Samen met Schneider hield hij De Goede van een doelpunt af.
Toen de plankenkoorts verdwenen was, kregen de Rotterdamse aanvallers alle ruimte. In de 24e minuut werkte Ove Kindvall een gave pass van Coen Moulijn af (1-0). Vier minuten later kreeg Feyenoord een strafschop. Specialist Hasil liet de bal op aandringen van het publiek, dat 'Kindvall, Kindvall' scandeerde, aan de Zweed, en die schoot raak (2-0). Kindvall nam na vijf seizoenen afscheid en werd opnieuw topscorer van de eredivisie.
Na rust was het een formaliteit. Boskamp schoot uit alle standen, maar Haarlem-doelman Poldervaart bleef overeind. Vier minuten voor tijd vatten duizenden supporters een fluitsignaal van scheidsrechter Van der Kroft op als het eindsignaal en stormden het veld op. Pas na smeekbeden van onder anderen burgemeester Thomassen werd het veld na twaalf minuten ontruimd. Daarna maakte De Goede nog 2-1.
Na het laatste fluitsignaal barstte het feest alsnog los. 's Avonds huldigden zo'n vijftigduizend mensen de kampioen bij het stadhuis aan de Coolsingel.
Bron: eigen verslag op basis van het Algemeen Dagblad en Tubantia van 7 juni 1971 (Delpher).
