Het Feyenoord van Johan Cruijff reisde in september 1983 als medekoploper naar het Olympisch Stadion. Trainer Thijs Libregts verraste door Jeliazkov op te stellen in plaats van Vermeulen. Ajax-trainer Aad de Mos speelde met Rijkaard als voorstopper en Silooy op het middenveld tegenover Gullit, en zette de Deen Jesper Olsen als centrumspits neer. Die gunde de Rotterdamse defensie geen tijd om te wennen.
In de vijfde minuut verloor Cruijff de bal aan Ophof en soleerde Olsen naar 1-0. Na veertien minuten nam Van Basten uit een hoekschop van Vanenburg ongestoord de 2-0 aan, en op aangeven van Olsen maakte Boeve 3-0. Feyenoord herstelde zich: na doorzetten van Gullit schoot Houtman raak (3-1), en Jeliazkov bediende de opgekomen Duut (3-2). 'Maken we 3-3, dan winnen we gegarandeerd', zei Cruijff later. Jeliazkov miste na rust twee keer in kansrijke positie.
In de 61e minuut caramboleerde een kopbal van invaller Molenaar uit een hoekschop van Olsen naar 4-2, en daarmee brak de wedstrijd open. Van de Korput haalde Olsen onnodig neer en Koeman benutte de strafschop (5-2). Daarna goochelden Van Basten (twee keer) en Olsen zich door de uitgedunde Feyenoord-verdediging: 8-2.
Het 'tien, tien' dat in de slotfase van de tribunes klonk, kwam bij de Feyenoorders volgens de Volkskrant als een dolksteek aan. Het was de zwaarste nederlaag in Amsterdam sinds de 6-0 van 1975. Toch werd Feyenoord dat seizoen kampioen.
Bron: eigen verslag op basis van de Volkskrant en het Algemeen Dagblad van 19 september 1983 (Delpher).
