Biografie
Mijn jeugd heeft zich voornamelijk afgespeeld in Leiden. Ik groeide op
in een buurt waar altijd wel vijftien of twintig jongens van dezelfde
leeftijd te vinden waren om te voetballen met mij en m'n oudere broer
Henk. We deden vanaf het begin af aan niks anders. Toen ik zes jaar
werd, was het dan ook vanzelfsprekend dat ik op voetbal ging.
Net
zo vanzelfsprekend was het dat ik bij Lugdunum terecht kwam. Mijn vader
kwam van kinds af aan bij die club. Mijn opa en oom waren er ook altijd
te vinden. Lugdunum is een echte familieclub waar ik automatisch mee
opgroeide. Ik heb er uiteindelijk tot mijn twaalfde gespeeld.
Tijdens
de eerste jaren deed ik maar wat in het veld. Waar de bal was, was ook
ik te vinden. In de F'jes stond ik laatste man. Ik veroverde de bal,
liep naar voren en scoorde. Het is leuk om aan terug te denken, haha.
Ik stak wel redelijk boven de rest van de jongens uit. Zelf was ik daar
op dat moment niet mee bezig. Ik wilde vooral lekker voetballen.
Het
was dan ook een moeilijke beslissing toen Ajax interesse toonde. Ik was
twaalf jaar en stond voor de keuze om me te richten op een carrère als
profvoetballer of al mijn vrienden vaarwel te zegen. Ik koos voor het
sportieve. Iedereen zei dat ik het moest doen. Hoe vaak krijg je nou
zo'n kans, kreeg ik dan te horen. Dat ben ik zelf ook gaan inzien. Mijn
broer bleef bij Lugdunum. Toen we klein waren, vond iedereen hem altijd
beter. Hij is helaas nooit prof geworden, maar heeft het in het
amateurvoetbal goed gedaan.
Mijn ouders staarden zich niet
blind op voetbal. Ze vonden het leuk dat Henk en ik veel met een bal in
de weer waren, maar toen ik het tijdens mijn eerste jaar bij Ajax niet
naar m'n zin had overwoog mijn moeder me eraf te halen. Waar ik bang
voor was, kwam uit. Ik moest bij m'n vrienden weg en dat viel me erg
zwaar. Gelukkig bleef ik, want een jaar later zat ik in een leuk team
en begon ik langzaam te wennen. Mijn ouders reden me heen en weer. Ook
mijn opa stapte vaak met me in de auto. Daar heb ik veel waardering
voor. Ik ben blij dat mijn opa het nog heeft meegemaakt dat ik
profvoetballer ben geworden. Drie jaar geleden is hij helaas overleden.
Vanaf mijn veertiende ging het in een stijgende lijn. In die
tijd speelde ik nog linksbuiten. Ik had een aardige voorzet en scoorde
regelmatig, maar op een gegeven moment bleken mijn tekortkomingen wel
op die plek. Toen ik linksback kwam te staan, voelde dat als de ideale
positie. Ik kwam er te spelen bij de A'tjes en ben er sindsdien niet
meer van verdwenen.
Ik kreeg een contract en kwam bij Jong Ajax te spelen. Ik mocht af en
toe mee trainen met het eerste. De eerste keer dat ik bij de selectie
kwam, viel ik gelijk in. Ajax stond al ruim voor tegen Willem II toen
ik het veld inkwam. Ik was er uiteraard niet minder blij om. Mijn
carrière ging beginnen.
Twee dagen later werd ik ver terug
geworpen. Ik brak mijn scheenbeen tijdens een wedstrijd van Jong Ajax.
Dat was een enorme klap. Ik was er vier maanden uit. Eenmaal terug op
het veld, kreeg ik weer een bal op mijn scheenbeen. Ik stond weer vier
maanden aan de kant. Ik zag gelijk de keerzijde. Gelukkig haalde Jan
Wouters me meteen bij de selectie toen ik weer fit raakte.
Als
ik terug kijk op die jaren bij Ajax heb ik er gemengde gevoelens bij.
Die jaren zijn vooral samen te vatten als erg wisselvallig. Een serie
wedstrijden werd vaak opgevolgd door een blessure, waardoor ik weer
weken buitenspel stond. Het draaide regelmatig ook niet al te best bij
Ajax. Onomstreden ben ik eigenlijk nooit geweest. De concurrentie was
ook groot. Chivu, O'Brien en Maxwell heb ik als concurrenten gehad. Als
ik dan zie dat ik toch nog heel wat wedstrijden heb gespeeld, is het zo
slecht niet.
Ik ben op een gegeven moment overgestapt naar AZ.
Dat was toen een aardige stap omlaag. Het eerste jaar werden we tiende,
maar in de tweede seizoenhelft kwam Co Adriaanse en pakten we nog bijna
Europees voetbal. Het was het begin van een aantal unieke jaren waarin
we de aansluiting vonden met de nationale top.
De laatste vijf
jaar heb ik heel veel gespeeld bij AZ. Het waren mijn mooiste jaren als
voetballer, met name de laatste drie jaar waarin het echt hard ging met
de club. Voetballend was ik de laatste twee jaar op mijn best. Het was
een grote tegenvaller dat het zich tijdens het seizoen 2006/2007 niet
uitbetaalde met een prijs. We waren zo dichtbij, hadden het
kampioenschap tijdens de laatste wedstrijd in eigen hand. Maar we
verloren van Excelsior. Ook de bekerfinale verloren we. Ja, dat zie ik
wel als een dieptepunt in mijn loopbaan.
Na vijf was het tijd voor wat anders. PSV diende zich aan en ook
Feyenoord meldde zich. Ik kreeg een steeds beter gevoel bij Feyenoord.
Ik had al een goed gevoel bij de club, want van jongs af aan ben ik
supporter. Als Feyenoord zich ook had gemeld toen ik twaalf jaar was,
had ik zeker daarheen gegaan. Maar die keus had ik niet. Nog voor de
transfer rondkwam, had ik regelmatig contact met Van Bronckhorst. Hij
wilde er een mooi seizoen van maken en maakte me steeds warmer voor een
overstap. Uiteindelijk heb ik de stap gezet.
Nu ben ik in
Rotterdam en heb ik zin er een geweldig seizoen van te maken. Wat kan
je verwachten? Niet dat we één, twee, drie kampioen worden. Ik vind dat
het behalen van Europees voetbal de eerste doelstelling is. We moeten
weer aanhaken bij de top. Maar toen ik mijn contract tekende, deed ik
dat wel vanuit de gedachte om prijzen te winnen in Rotterdam.
Ik
voetbal al m'n hele leven in Nederland, maar de impact van Feyenoord
heeft me verbaasd. Wat ik hier zie bij trainingen is nieuw voor me. De
aandacht is zo massaal. Bij de eerste training stond ik echt om me heen
te kijken. AZ is toch iets anders op dat gebied. Ik had natuurlijk wel
het idee dat Feyenoord de meest populaire club van het land is, maar
dit verbaasde me echt. Het is geweldig om mee te maken. Ik hoop dat al
deze supporters op korte termijn weer eens echt kunnen juichen als er
een prijs wordt binnengesleept.
Naam: Tim de Cler
Geboortedatum: 8 november 1978
Geboorteplaats: Leiden
Contract tot: Medio 2011
Positie: Linksback
Opleiding: Ik heb de havo afgerond. Ik heb ook nog meao gevolgd, maar ben daar snel mee gestopt door drukte met voetbal.
Burgerlijke staat: Ik heb een vriendin.
Kinderen: Mijn zoontje Twan.
Vorige clubs: Lugdunum, Ajax, AZ en nu Feyenoord.
Trainers:
Als profvoetballer heb ik getraind onder Jan Wouters, Morten Olsen,
opnieuw Jan Wouters, Co Adriaanse, Ronald Koeman, Henk van Stee, weer
Co Adriaanse, Louis van Gaal en nu Bert van Marwijk.
Favoriete club: Feyenoord.
Favoriete stadion: De Kuip, dat is sinds kleins af aan mijn favoriet.
Grootste voorbeeld:
Toen ik klein was Ruud Gullit. Nu heb ik geen voorbeelden meer. In de
jeugdopleiding van Ajax moest ik altijd letten op de speler die op mijn
positie stond in het eerste. Dat was Frank de Boer, toentertijd een
groot voetballer.
Stad: Leiden
Hoogtepunt: Als
achttienjarige won ik de KNVB-beker. Nog mooier was mijn WK-deelname in
2006 en dan met name de wedstrijd die ik mocht spelen tegen Argentinië.
Dieptepunt: Twee dagen na mijn debuut in het betaalde
voetbal brak ik mijn scheenbeen, dat was toen een enorme tegenvaller.
Ik ging van het ene naar het andere uiterste. Verder valt het
competitiejaar 2006/2007 ook wel onder de dieptepunten. We konden met
AZ de titel binnenhalen, maar verloren op de laatste speeldag. Ook de
bekerfinale werd verloren. We waren zo dichtbij, maar stonden met lege
handen.
Vrije tijd: Ik doe graag aan tennis en golf.
Tijdschriften: Op de club lees ik graag tijdschriften, thuis heb ik geen abonnementen.
Krant: De Telegraaf en het Leidsch Dagblad.
Televisie: Ik kijk van alles, zap net zo lang tot ik wat leuks vind.
Muziek: Ook hier maakt het me weinig uit, al heb ik wel een lichte voorkeur voor Nederlandstalig.
Beste film:
Films als Bravehaert, Troy en Gladiator kan ik erg waarderen. Die films
hebben een prachtig verhaal en de veldslagen worden mooi in beeld
gebracht.
Beste CD: Ik heb veel cd's van Marco Borsato.
Beste boek: De boeken van Peter R. de Vries vond ik leuk te lezen. Het boek "Geheime droom" vond ik ook goed.
Eten: Rijst met kip.
Drank: Ik lust wel een biertje op z'n tijd.
Beste Eigenschap: Ik ben behulpzaam.
Slechtste eigenschap: Ik ben ongeduldiger dan men vaak van me denkt.