Jan Linssen

Johannes Linssen is de Feyenoorder die het langst in het eerste elftal heeft gespeeld. Maar liefst 21 seizoenen speelde hij op de linksbuiten plaats. Schuiffie was zijn bijnaam, omdat hij met zijn binnenkant de bal loepzuiver kon voorzetten. Jan Linssen stond bekend als een zeer sportieve voetballer. Hij heeft nooit, ook niet per ongeluk, een overtreding gemaakt. De enige keer dat er tegen hem gefloten werd, was door scheidsrechter Dirk Nijs, die een grap bij Linssen uithaalde. Hij gaf een vrije trap tegen Linssen, terwijl er niets aan de hand was. Linssen kon er niet om lachen. Hij motiveerde dat als volgt: 'Ik heb al zoveel records op mijn naam staan. Deze wilde ik ook hebben. Ik kan nu zeggen dat ik als enige scheidsrechter een vrije trap tegen Jan Linssen heb gegeven.

Op 2 november 1995 overleed in een Rotterdams ziekenhuis Jan Linssen, één van de sportiefste en één van de beste linksbuitens die op de Rotterdamse en Nederlandse voetbalvelden heeft rondgelopen. Hij werd met recht "Mister Feijenoord" genoemd, de club waarmee hij de grootste successen behaalde. Zevenmaal afdelingskampioen (de voetbalcompetitie was toen in vijf districten verdeeld) en driemaal landskampioen. Bekende medespelers waren: Puck van Heel, Adri van Male, Leen Vente, Bas Pauwe, Manus Vrauwdeunt, Joop van der Heide en Gerard Kuppen. Zij zijn allen reeds overleden.

Jan Linssen werd geboren op 19 januari 1913 en woonde op de rechter Maasoever. Zijn jeugd bracht hij door in de Dirk Smitsstraat in Crooswijk en als 12-jarige meldde hij zich aan bij D.J.S. (De Jonge Spartaan). Toen trok Feijenoord hem al, maar zijn moeder vond de Dordtsestraatweg, waar Feijenoord voetbalde, veel te ver. Op 18-jarige leeftijd meldde hij zich toch aan bij Feijenoord, maar hij moest nog een jaar wachten voor zijn overschrijving was goedgekeurd. In 1932 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van Feijenoord. Het was een wedstrijd tegen Gouda in het Zilveren Bal Toernooi. Het was het begin van een glanzende carrière die 22 jaar zou duren. Hij eindigde zijn loopbaan op 41-jarige leeftijd in de wedstrijd tegen M.V.V. in maart 1954. De wedstrijd werd met 3-1 door Feijenoord verloren. Dit was kort voor het betaald voetbal in Nederland van start ging.

Vele malen werd Linssen gekozen in Rotterdamse, Bonds- en Zwaluwenelftallen. Hij werd eenmaal verkozen voor het Nederlands elftal. Op 26 juni 1938 speelde hij een wedstrijd in Amsterdam tegen Nederlands Indië. Nederland won met 9-2 en Jan Linssen maakte 1 doelpunt. Deze wedstrijd werd echter door de K.N.V.B. nooit als een officiële interland erkend. Wel kreeg Linssen het speldje, het konijntje, dat alle spelers toen kregen die een interland hadden gespeeld.

Verdere hoogtepunten uit zijn carrière waren natuurlijk de opening van het Feijenoord-stadion in 1937. Ook de wedstrijd in 1938 tegen Arsenal, die met de stand 1-0 in het voordeel van Feijenoord eindigde, was een hoogtepunt. Vrauwdeunt maakte dat doelpunt uit een voorzet van Jan Linssen. 1938 was toch een gloriejaar voor hem, want in dat jaar werd Feijenoord met Linssen voor de tweede maal landskampioen.

Voor de derde maal werd Linssen met Feijenoord landskampioen in 1940. In 1942-1943 werd Feijenoord afdelingskampioen en in 1945 behaalde het de Bevrijdingsbeker. Een ander hoogtepunt was de toernee van Feijenoord in 1946 naar Curacao.

Linssen droeg als bijnaam "Schuiffie", naar zijn specialiteit: de schuifpass, het zuiver spelen van de bal met de binnenkant van de voet.

Tot ver na zijn vijftigste verjaardag speelde hij bij de Feijenoord-veteranen. Ook zat hij voor die club in diverse commissies van het betaalde voetbal. Uiteraard was hij lid van verdienste van Feijenoord.

Korte tijd was hij eigenaar van een sigarenzaak in de Wezenstraat, maar langere tijd was hij eigenaar van een café aan de Oude Binnenweg. Het café, dat nog steeds zijn naam draagt, wordt nu gerund door zijn zoon.

Tot kort voor zijn overlijden bezocht hij alle thuiswedstrijden van zijn geliefde club, waar hij een vaste plaats had op het ereterras naast zijn oude clubmakker, de vroegere keeper en het latere bestuurslid, Jan Visser.

Linssen kon zich nog wel eens kritisch uitlaten over zijn club, vooral toen het niet zo best ging met Feijenoord. Hij kon dan zeggen dat hij al blij was als Feijenoord de toss won.

Zelf heb ik het genoegen gehad Linssen te mogen bezoeken in zijn woning aan de Schiedamsedijk, waarbij ik van hem een paar leuke voetbalsouvenirs mocht ontvangen, die een mooi plaatsje in mijn verzameling hebben gekregen.

Bij de crematie van Jan Linssen was het indrukwekkend toen de witte lijkwagen met daarin het stoffelijk overschot van Feijenoords oud-linksbuiten een ereronde reed over het hoofdveld van het stadion en even halt hield op de middenstip.

Groot was de belangstelling bij de crematie. Vele honderden namen daarbij afscheid van Jan Linssen, een legendarische linksbuiten die een sieraad was voor de voetbalsport.