Kees van Dijke

Naar oud Rotterdams gebruik werd Kees van Dijke bij Feyenoord Kees Dijke genoemd. Kees was zogezegd een echte jongen van Zuid, afkomstig uit de Schalk Burgerstraat in de Afrikaanderwijk. Hij werd op 5 oktober 1917 lid van Feyenoord. Daarvoor voetbalde hij, buiten Bondsverband bij een clubje met de naam 'Concordia'.

Van Dijke had in de jaren twintig een vaste plaats als rechtsback in het eerste elftal. Zijn robuuste figuur maakte dat hij, mede door zijn fors ingrijpen op het juiste moment, een gewaardeerde back was. In 1925 kwam hij driemaal uit voor het Nederlands Elftal. Kees van Dijke was getrouwd met de dochter van de heer Spoor, eigenaar van café restaurant De Spit aan de Dordtsestraatweg, dat hij later zelf beheerde. Later had hij nog een café op de hoek van de Brielselaan en de Mijnsherenlaan. Het nabijgelegen braakliggende stuk land kreeg toen de naam 'Het Land van Kees Dijke.'

Kees was ook in andere sporten actief. Voor Feyenoord kwam hij 's zomers uit in atletiekwedstrijden. In augustus 1936 bedankte Van Dijke wegens 'ontevredenheid' als lid van Feyenoord. Na zijn actieve spelersloopbaan is Kees als trainer verder gegaan. In het seizoen 1940/41 werd hij trainer van CVV. Daarna had hij een jaar lang Feyenoord onder zijn hoede. Met SVV veroverde hij in 1949 het kampioenschap van Nederland.