Feyenoord – FC Groningen

Feyenoord had een half uur nodig om op gang te komen
tegen FC Groningen, maar toen het eenmaal zo ver was kostte het ook
nauwelijks nog moeite om zich van de gasten te ontdoen. Acht minuten,
dat was voor Feyenoord voldoende om in de race te blijven voor
Champions League-voetbal. De wetenschap dat concurrent Ajax zojuist met
1-0 had verloren bij Utrecht, gaf Feyenoord kennelijk het laatste zetje
dat nodig was om de zege te pakken.
Daar had het overigens het eerste half uur niet naar uitgezien.
Afgezien van een behoorlijke kans voor Emerton in de eerste minuut,
wist Feyenoord toen geen moment echt aanspraak te maken op de winst.
Daarvoor leed de ploeg te veel balverlies, speelde het te nonchalant en
zat er te weinig lijn in de opbouw. Dat laatste euvel kon niet los
worden gezien van de absentie van Kees van Wonderen. Dat Feyenoords
routinier belangrijk is voor de ploeg is geen nieuws, maar de
importantie van zijn inbreng laat zich vooral merken op de momenten dat
hij ontbreekt. Omdat ook linksback Patrick Paauwe in die periode niet
altijd even secuur was en Feyenoord in aanvallend opzicht het vizier
ook nog niet op scherp had, leek het Legioen veroordeeld tot een saaie
middag. Tot Van Hooijdonk na een dik half uur de ban brak. Na het, net
als Van Persie, al een paar keer direct uit een vrije trap te hebben
geprobeerd, koos de spits nu voor een variatie met Ono in een hoofdrol.
Van Persie dreigde te trappen, Van Hooijdonk meldde zich ondertussen in
het strafschopgebied, waarna Ono de bal keurig panklaar op het hoofd
van de spits legde en de 1-0 een feit was.
De openingsgoal was het duwtje in de rug dat Feyenoord nodig had. Nog
geen vijf minuten later was het dan ook wederom raak. Dit keer kwam de
voorzet van Kalou. Buffel liet de bal slim lopen, waarna Van Hooijdonk
een kans kreeg die een speler van zijn kaliber zelden mist: 2-0.
Feyenoord kreeg de drie punten in de schoot geworpen, toen Ono vier
minuten later een voorzet mocht geven op Emerton. De Australi?r maakte
met een ferme kopbal aan alle twijfel een einde en scoorde 3-0.
De comfortabele tussenstand leek een prima uitgangspunt voor een tweede
helft vol galavoetbal, maar merkwaardig genoeg begon Feyenoord aan deel
twee met een nonchalance die aan het eerste half uur van de wedstrijd
deed denken. Veel invloed op de score had dat overigens niet. De
Rotterdammers speelden dan weliswaar bij vlagen zeer slordig, gescoord
werd er wel. De tweede helft was tien minuten oud toen Kalou aan het
goochelen sloeg en uiteindelijk Buffel een niet te missen kans bood:
4-0.
Met die goal was de wedstrijd gespeeld, al bleef de noodzakelijkheid om
op jacht te gaan naar meer treffers aanwezig. Wilde Feyenoord gelijk
van de gelegenheid gebruik maken om in doelsaldo naast Ajax te komen,
dan diende het nog drie keer te scoren. Daar kreeg het ook de kans
voor, want met name Van Hooijdonk was nog een paar keer dicht bij een
treffer. Verder dan een bal tegen de paal kwam de spits echter niet.
Ook de invallers Pardo, Acuna en Lurling konden daar niets meer aan
veranderen. Sterker nog, in de slotfase wist Groningen de eer nog te
redden door een goal van Van Gessel.