Zorya Luhansk – Feyenoord

Feyenoord heeft een punt overgehouden aan het uitduel met Zorya Luhansk. Na de vroege openingsgoal van Nicolai Jørgensen kende de ploeg lange tijd een probleemloze avond, maar een rode kaart voor Eric Botteghin deed de wedstrijd kort voor rust kantelen. Uiteindelijk trok Feyenoord de op basis van vechtlust de 1-1 over de streep, al lagen er diep in de tweede helft ook kansen om alsnog te winnen.


Het voor Feyenoord dramatische kantelpunt van de wedstrijd lag tussen de 42ste en 43ste minuut. Eric Botteghin kreeg binnen een minuut twee keer geel; de eerste voor een lichte overtreding, de tweede voor een handsbal in het strafschopgebied. De Deense arbiter Jakob Kehlet kon niet veel anders doen dan het toekennen van een penalty, die in eerste instantie werd gekeerd door Brad Jones. De doelman had vervolgens de pech dat nemer Rafael Forster eerder bij de bal was en van dichtbij voor de 1-1 zorgde.


Tot de strafschop van Zorya had Feyenoord de wedstrijd volledig onder controle. De ploeg speelde in verdedigend opzicht gedisciplineerd en brak zo nu en dan gevaarlijk uit. Al na een kwartier had dat succes en net als in de heenwedstrijd was het Nicolai Jorgensen die scoorde. Feyenoords topscorer kopte na een sluw duwtje van dichtbij raak uit een voorzet van Dirk Kuyt, die een voorzet van Eljero Elia net voor de achterlijn wist binnen te houden.


Elia was de grootste verrassing in de opstelling van trainer Giovanni van Bronckhorst, die de van een schouderblessure herstelde aanvaller de voorkeur gaf boven Bilal Basaçiokoglu. De coach had ook een plaats ingeruimd voor Renato Tapia en Marko Vejinovic als vervangers van de afwezige sterkhouders Tonny Vilhena (familieomstandigheden) en Karim El Ahmadi (voetblessure). Vanwege het overlijden van de moeder van Vilhena speelde Feyenoord met rouwbanden.


Na de rode kaart van Botteghin zag Van Bronckhorst zich genoodzaakt om nóg een wijziging toe te passen in zijn team. Miquel Nelom kwam na rust in de ploeg voor Jørgensen, waardoor Terence Kongolo in het centrum van de verdediging kwam te spelen, Elia en Toornstra het middenveld versterkten en Kuyt verhuisde naar de spitspositie.


Dat het voor Feyenoord daarmee heel lastig zou gaan worden, was duidelijk. Het voordeel voor de ploeg was daarbij dat Zorya niet graag het spel maakt, zoals twee weken geleden in De Kuip én na de openingsgoal al was gebleken. Enorm veel uitgespeelde kansen creëerde de weinig creatieve thuisploeg dan ook niet, al haalde Feyenoord opgelucht adem toen een treffer van Vladyslav Kulach werd afgekeurd vanwege buitenspel en Rick Karsdorp niet veel later een nieuwe poging van de invaller verijdelde.


Feyenoord was met tien man aanvankelijk niet in staat om gevaarlijk te worden. Kuyt werd nauwelijks bereikt en werd na zeventig minuten gewisseld voor Basaçiokoglu, die samen met Elia een snelle tweemansaanval ging vormen. Daarna kreeg Feyenoord meer grip op het duel. De grootste kans was een kwartier voor tijd voor Vejinovic, die in vrije positie meerdere opties had, maar vanaf een meter of achttien over schoot.


De plotselinge kans sterkte Feyenoord in de gedachte dat het zelfs nog zou kunnen winnen in Odessa, maar de mogelijkheden (tot een kans) werden keer op keer niet goed uitgespeeld. Desondanks zal de ploeg blij zijn dat het – onder meer door in de tweede helft uitstekend te verdedigen – in ieder geval nog één punt aan het duel overhield. Hoe belangrijk dat punt is, zal in de laatste twee speelronden moeten blijken.