Zorya Luhansk – Feyenoord

Feyenoord heeft zichzelf donderdag een kansrijke uitgangspositie verschaft om de groepsfase van de Europa League te bereiken. De ploeg van trainer Fred Rutten speelde in de uitwedstrijd tegen FC Zorya Luhansk met 1-1 gelijk. Het belangrijke uitdoelpunt in het Valeri Lobanovksyi stadion in Kiev werd gemaakt door Mitchell Te Vrede. De spits tekende kort voor rust voor de gelijkmaker, nadat de Oekraïense ploeg op voorsprong was gekomen door een benutte vrije trap van Maxym Bilyy.


Eenmaal begonnen aan het Europese duel bleek het beeld dat Feyenoords technische staf vooraf had geschetst van de Oekraïense tegenstander behoorlijk te kloppen. Precies zoals Fred Rutten een dag voor de wedstrijd op de persconferentie had aangegeven speelde Zorya Luhansk vanuit een hechte verdedigende organisatie, om van daaruit te gokken op een snelle tegenstoot. Het balbezit was daarom in de openingsfase grotendeels voor Feyenoord, dat probeerde via de vleugels, en met name Ruben Schaken, een opening in de gegroepeerd spelende defensie te creëren. Dat had bijna succes, toen de snelle aanvaller na een doorbraak over rechts ploeggenoot Tonny Vilhena bereikte. Hoewel de middenvelder over schoot, werd daarmee duidelijk dat er mogelijkheden lagen voor de Rotterdammers.


Groot was de domper dan ook op het moment dat de bal er na bijna een half uur spelen plotseling aan de andere kant in lag. Feyenoord had nog weinig te duchten gehad van de Oekraïense ploeg, totdat verdediger Maxym Bilyy een vrije trap onberispelijk achter doelman Erwin Mulder knalde. Het tegendoelpunt was extra zuur omdat de vrije trap makkelijk werd gegeven door de Poolse scheidsrechter Pawel. Sven van Beek ging er net buiten het strafschopgebied weliswaar stevig in, maar leek dit te doen zonder een overtreding te begaan.


Met de 1-0 achterstand werd de opdracht voor Feyenoord om een goede uitgangspositie mee te nemen naar de return in Rotterdam een stuk zwaarder, ook omdat Zorya zich gesteund door de openingstreffer nog verder terug kon trekken. Des te knapper was het dat de ploeg van trainer Fred Rutten niet in paniek raakte en probeerde om simpel te blijven spelen, in de hoop om op die manier een antwoord te kunnen geven op het tegendoelpunt.


De beloning daarvoor volgde nog voor de rust, toen Mitchell Te Vrede niet voor het eerst in deze fase van het seizoen een uiterst belangrijk doelpunt maakte. Dat deed de spits zeven minuten voor het einde van de eerste helft, door na een lage en prima voorzet van Luke Wilkshire van dichtbij binnen te tikken. Hij zorgde daarmee niet alleen voor opluchting in het Rotterdamse kamp, maar tekende bovendien voor het zeer belangrijke uitdoelpunt in Europees verband.


Hoewel de treffer van Te Vrede meer rust en vertrouwen zou moeten brengen in het spel van Feyenoord, bleek in de tweede helft vooral het tegendeel. De ploeg werd na een uur spelen steeds iets verder teruggedrongen door Zorya, dat enkele goede mogelijkheden kreeg op een nieuwe voorsprong. Zo wist Mulder ternauwernood een vrije trap van Malinovskyi Ruslan uit de kruising te tikken, terwijl de doelman ook uitstekend en noodzakelijk optrad op het moment dat Khomchenovsky Dmytro tot twee keer toe alleen voor hem opdook.


Nadat Feyenoord tussen de 60ste en 75ste minuut een aantal keer goed weg kwam, kreeg de ploeg in de slotfase van de wedstrijd weer wat grip op de tegenstander. Dat leidde in de laatste tien minuten zelfs tot twee reuze kansen op de overwinning. Eerst gleed Immers de bal op aangeven van Schaken een meter voor de doellijn over, terwijl Te Vrede even later alleen voor de doelman niet tot een schot wist te komen. Hoewel een winnende treffer een meer dan welkome afsluiter van een lastig duel was geweest, keerde Feyenoord met het resultaat van 1-1 alsnog met een kansrijke uitgangspositie terug naar Rotterdam.