FC Groningen – Feyenoord

Nadat PSV een week eerder (23 mei 1993) door een blunder van Hans
van Breukelen met 1-0 van Vitesse verloor en Feyenoord in de midweekse
(26 mei 1993) uitwedstrijd bij MVV een zwaar bevochten 0-2 overwinning
boekte waren de rollen op een ronde van het seizoen omgekeerd. Door de
overwinning op MVV nam Feyenoord de koppositie op de ranglijst over van
de Eindhovenaren. De Rotterdammers hadden voor aanvang van de laatste
speelronde een punt voorsprong op PSV. De club van trainer Bobby Robson
ontvingen op de laatste speeldag FC Volendam en Feyenoord sloot het
seizoen af in het Oosterpark Stadion in Groningen.



De zogenaamde 'schapenkaarten' bestonden in 1993 nog niet en dat
betekende dat iedereen bij De Kuip kon proberen een kaartje te
bemachtigen voor de wedstrijd. Omdat de vraag naar kaarten vele malen
het aanbod overtrof werden vele Feyenoord supporters in eerste
instantie teleurgesteld. Een paar dagen later liet Feyenoord weten dat
er in De Kuip twee videoschermen opgesteld werden en dat er tegen een
klein bedrag de wedstrijd in het stadion bekeken kon worden. Binnen een
mum van tijd was ook dit evenement uitverkocht en was De Kuip gevuld
met ongeveer 35.000 supporters die net als de vele Feyenoord-fans in
Groningen hoopte op een mooie pinksterdag'.



Feyenoord moest in Groningen beginnen zonder Peter Bosz. De
middenvelder kreeg in de wedstrijd tegen MVV een fatale gele kaart
waardoor hij geschorst was voor de kampioenswedstrijd. Trainer Willem
van Hanegem moest ook Ulrich van Gobbel missen en moest zijn opstelling
ietwat aanpassen. De Kromme startte met Ed de Goeij, Orlando Trustfull,
John de Wolf, John Metgod, Ruud Heus, Dean Gorre, Arnold Scholten, Rob
Witschge, Gaston Taument, Jozsef Kiprich en Regi Blinker.



In het begin van de wedstrijd hadden de Rotterdammers nog wat last van
spanningen maar na een kleine tien minuten zorgde Jozsef Kiprich voor
gejuich. Vanaf eigen helft zette de Hongaar, met de bal aan de voet,
aan voor een sprint richting het doel van FC Groningen en ondanks dat
Kiprich een paar schoppen van Groninger Jan Veenhof moest incasseren
rondde Kiprich de aanval toch af door de bal over de uitgekomen 
doelman Roorda te plaatsen.
Nadat enige tijd later Regi Blinker de score nog voor de rust had
verdubbeld, waarna Jozsef Kiprich de wedstrijd geblesseerd (met dank
aan Jan Veenhof ) moest verlaten. De Hongaar werd vervangen door John
van Loen en konden de Rotterdamse fans zich gaan opmaken voor de
Coolsingel.

Groningen zette in het eerste gedeelte na de thee nog wel even aan
maar Ed de Goeij gaf geen krimp en hield daarmee voor de dertiende keer
in competitieverband, zijn doel schoon. Via Arnold Scholten en twee
keer Gaston Taument liepen de Rotterdammers uit naar een 0-5 score.

De laatste Feyenoorder die de bal beroerde in Groningen was Dean
Gorre. De middenvelder pakte na het laatste fluitsignaal van
scheidsrechter Jeff van Vliet de bal op en schoot deze de lucht in. Een
groot gedeelte van de meegereisde supporters waren door de omheiningen
gekomen en namen bezit van het veld. Van een huldiging op het veld kon
dan ook geen sprake meer zijn zodat deze op de Groningse eretribune
plaats vond.

Ook in Rotterdam was het feest. De kleine 35.000 Feyenoorders in De
Kuip vlogen elkaar in de armen na het laatste fluitsignaal en bij
menigeen vielen tranen van blijdschap. De supporters die geen kaarten
voor De Kuip of Groningen konden bemachtigen hadden zich inmiddels op
de Coolsingel verzameld in afwachting van de huldiging van de
kampioenen.

Die groep werd steeds groter en groter en sommige supporters die in
Groningen de wedstrijd hadden bezocht waren in no-time terug in
Rotterdam om ook van de huldiging maar niets te hoeven missen. Voor de
groep Groningen-gangers was een gedeelte afgezet waardoor ze niet
achteraan kwamen te staan. Andere supporters kwamen in een file terecht
maar zagen wel op bijna elk viaduct juichende Feyenoorders met toeters
en bellen.

Voor de spelers was het onmogelijk om met de bus terug te keren naar
Rotterdam waarna er voor het vliegtuig werd gekozen. Eenmaal in
Rotterdam aangekomen werden de kampioenen onder politiebegeleiding naar
het Stadhuis vervoerd en met een vertraging van een half uur (om meer
supporters uit Groningen de kans te geven de huldiging bij te wonen),
ging het bordes van de Coolsingel over en toonde aanvoerder John Metgod
de kampioensschaal aan een menigte van ongeveer 100.000 uitzinnige
supporters.