Op 4 januari 1942 verloor Feijenoord in de competitie met 3-1 bij Xerxes en verspeelde daarmee de laatste kans op de titel. De uitslag was enigszins geflatteerd, maar Xerxes paste de enig juiste tactiek toe: het zwaartepunt in de verdediging, met Louwe en Van der Toorn als uitblinkers, en verrassende snelle uitvallen. Na Burg en Van Wijngaarden stond nu Barendregt in de spits; hij begon zeer goed en bezorgde Feijenoord na een kwartier fraai de leiding (0-1). Door het zwakke spel van Sinke, Bens en Linssen (Vrauwdeunt was een gunstige uitzondering) viel ook hij terug; in de middenlinie was De Vroet de beste speler van het veld, Kuppen en Paauwe waren minder. Een minuut voor rust werd de Xerxes-linksbinnen Wilkes na een fraaie solo gehaakt en benutte Louwe de strafschop (1-1). Na rust hetzelfde beeld; na ongeveer twintig minuten zette Lagendaal fraai door voor Xerxes.
Bron: eigen verslag op basis van Het Nationale Dagblad (Delpher).