Op 6 april 1941 won Feyenoord in de competitie thuis met 3-2 van DFC, dankzij juiste wijzigingen. De middenlinie bleef angstvallig achter, wat nodig was omdat DFC fel op de bal zat en vooral Mijnders, samen met linksbinnen Van Dalen, menige doorbraak forceerde. Na een doelpuntloze eerste helft zette Feyenoord de ploeg om: alleen Linssen bleef op zijn plaats, linkshalf De Vroet ging midvoor spelen en Sinke nam zijn plaats in de middenlinie in. Al snel speelde De Vroet zich vrij en knalde onhoudbaar in de linkerbenedenhoek (1-0). Daarna ging Mijnders er opnieuw vandoor; zijn lage schot werd gehouden, maar de terugspringende bal kaatste via het lichaam van Van Kooten toch in het doel (1-1). Vijf minuten later gaf Van Walsum een afgemeten trekballetje aan De Vroet, die doelman Kasteel opnieuw het nakijken gaf (2-1). Toen Van Walsum geen raad meer wist en op Bas Paauwe terugspeelde, knalde die vanaf de middenlijn hard op doel en Kasteel kon de hoog naar de hoek vliegende bal niet bereiken (3-1). Punt werd daarna door Kuppen in het strafschopgebied gehaakt en benutte zelf de strafschop (3-2).
Bron: eigen verslag op basis van Het Nieuws van den Dag (Delpher).