Op 9 oktober 1966 won Feijenoord in De Kuip met 5-1 van Willem II, voor zo'n 35.000 toeschouwers. Het publiek hoopte op de terugkeer van Coen Moulijn, maar een laatste medische keuring hield hem nog aan de kant. Willem II trok acht à negen man terug in de verdediging en loerde op de uitval. Toch hadden de Zweden Harry Bild en Ove Kindvall er weinig last van. Bild opende de score, Kindvall maakte een fraaie 2-0, en Timmermans deed iets terug (2-1). Voor rust zette Rob de Boom Feijenoord weer op twee doelpunten voorsprong: 3-1. Drie minuten na rust kopte Hans Kraay een bal weg en botste daarbij op het hoofd van Vriens. Een oude wenkbrauwwond sprong open, en Kraay verloor twee stifttanden. Na negentien minuten keerde hij terug als linksbuiten. Bild en Geels maakten er nog 5-1 van. Kraay na afloop: 'Op zo'n moment merk je die blessure niet. Je ziet een kans en kopt.'
Bron: eigen verslag op basis van de Volkskrant, Het Parool en het Algemeen Dagblad van 10 oktober 1966 (Delpher).
