Op Bevrijdingsdag 1974 speelde Feyenoord in de Kuip de beslissende wedstrijd om de titel tegen naaste concurrent FC Twente, dat de hele Achterhoek 'Eenmaal zullen wij kampioen zijn' had laten zingen. Feyenoord zette meteen de beuk erin. Ressel en Kristensen versloegen op de vleugels hun tegenstanders op snelheid, en doelman Schrijvers moest het ene na het andere schot keren.
Na zo'n achttien minuten ging het mis voor Twente: Ressel week op een dieptepass van Schoenmaker uit naar links en schoot Feyenoord op voorsprong (1-0). Vijf minuten later bracht Achterberg met een vrije trap verwarring tussen Ramljak en Treijtel. De doelman trapte de bal tegen Van der Vall, en die stuitte in het doel (1-1). Na 34 minuten trapte Achterberg Ramljak in het gezicht; de Joegoslaaf moest met een snee boven het oog worden vervangen door Schneider.
Na rust zette Kristensen Feyenoord opnieuw op voorsprong, maar in de 69e minuut maakte Frans Thijssen weer gelijk (2-2). 'Toen zag ik het niet meer zo zitten', gaf Wim van Hanegem later toe, die samen met aanvoerder Wim Jansen uitblonk. Twee minuten later kopte Theo de Jong de beslissende treffer binnen (3-2).
'Een uitslag van 4-1 of 5-1 zou normaal zijn geweest', zei trainer Wiel Coerver. Feyenoord was voor de elfde keer kampioen. 's Avonds vierden zo'n 40.000 supporters feest op de Coolsingel, waar Van Hanegem met een hoge hoed en een grote trom de show stal.
Bron: eigen verslag op basis van het Nieuwsblad van het Noorden, Trouw, Het Vrije Volk en de Feiten en cijfers-pagina van 6 mei 1974 (Delpher).
