Biografie
Wie de elftalfoto's van Feyenoord sinds 1959 er op na slaat, zal het direct opvallen. Spelers en trainers kwamen, maar die ene man met het gekrulde haar bleef. Die man is Gerard Meijer; al 48 jaar verzorger van Feyenoord en bij leven legendarisch. De voormalig 'snelste verzorger ter wereld' gaat nog elke dag met veel plezier naar De Kuip. 'Elke dag is een belevenis, ik ga er steeds meer van genieten. De spelers van Feyenoord houden mij jong.' Een smerige overtreding, kramp of de bal tegen de edele delen van een voetballer. Stuk voor stuk vervelend en een blessurebehandeling is noodzakelijk. Dan komt Gerard Meijer kijken. Staande naast de dug-out wacht hij op het seintje van de scheidsrechter. De handen niet meer achter de rug, maar in staat van opperste paraatheid. De scheidsrechter wenkt. Het publiek komt tot leven. Meijer zet alles op alles. Hoewel hij niet meer de snelle verzorger van weleer is, ziet het er toch imposant uit voor iemand van zijn leeftijd. Meijer komt bij de speler aan en binnen no-time is alles weer in orde. Langs de fanatieke supporters van de noordzijde loopt hij terug naar de dug-out. Hij wordt toegezongen. 'Gerard Meijer, Gerard Meijer.' Meijer glimt. Hij doet het werk al ruim 48 jaar, maar het blijft genieten.
Meijer is zo verbonden aan de club van Zuid, dat hij zelfs ging werken als dat eigenlijk niet kon. "Dan liep ik hier als een zombie rond. In 48 jaar heb ik maar vijf werkdagen ziek thuis gezeten. Ik ben bijna elke dag op de club te vinden. Meestal kom ik voor achten aan en vertrek ik pas na vijven. Ook als ik niks te doen heb, heb ik wat te doen."" Toen de verzorger in 1959 begon, had hij het nog drukker. "In de beginjaren werkte ik nog volledig zelfstandig. Er zaten avonden bij dat ik pas na half elf vertrok. En in het weekend ging ik dan op zaterdag met het tweede naar Groningen, om de volgende dag met het eerste naar Limburg te gaan."
Gerard Meijer werd in 1935 geboren in Rotterdam. Daar groeide hij op met een oudere broer en maakte hij heel bewust de Tweede Wereldoorlog mee. "In mijn jeugd ging ik met mijn vader overal naar toe. Hij was bokstrainer en verzorger. Voor ik bij Feyenoord aan de slag ging, masseerde ik profboksers. Ook Bep van Klaveren heeft bij mij op de massagetafel gelegen." Hij zegt het alsof het om de normaalste zaak van de wereld gaat, terwijl Van Klaveren toch het Rotterdamse boksicoon is. Vanaf zijn 24e jaar liet Meijer de boksers links liggen en nam hij de voetballers van Feyenoord onder handen. "Ik nam een tas met spullen mee en ben op de scooter naar Feyenoord gereden, om er vervolgens nooit meer weg te gaan."
Als verzorger heeft Meijer een breed takenpakket. Masseren, pedicuren, het materiaal verzorgen, verband en sportdrank bestellen, Meijer doet het allemaal. Daarnaast is de Feyenoorder pur sang een belangrijk klankbord voor de spelers die bij hem op de massagetafel liggen. "Soms spreek ik de spelers bemoedigend toe, dan zet ik ze op hun plek, om ze vervolgens advies te geven. Ik heb met bijna iedereen een goede band opgebouwd."' De gesprekken zullen niet alleen over voetbal zijn gegaan. Meijer geniet het vertrouwen van de spelers en hoort daarom ook privé-problemen aan. Het zou een mooi boek op kunnen leveren, maar Meijer weigert. "Het lijkt of mensen om me heen er meer mee bezig zijn, maar van mij hoeft het niet. Het zou een leuk verhaal kunnen worden, maar ik ben inmiddels toch driekwart vergeten. Dan blijven alleen de goede dingen je bij."
Meijer spreekt ronduit en doet dat met een grote glimlach. In zijn eigen kleedkamer voelt hij zich thuis en komen de verhalen vanzelf. Spelers lopen in en uit en met iedereen maakt hij een dolletje. Romeo Castelen plukt een flesje babylotion uit de kast en Meijer drukt hem op het hart het niet aan zijn buurvrouw te geven. In Meijers 'heiligdom' hangen tientallen vaantjes van Europese ontmoetingen. Wat ook opvalt is een ingelijst shirt ('Gerard 70') dat hij van de spelers kreeg voor zijn zeventigste verjaardag. Later werd hij ook nog verrast met een surprise party. "Zonder die waardering kan je zoeen functie ook niet uitoefenen. De spelers weten van mijn ervaring en hebben er respect voor. Als ik iets zeg, dan komt het uit mijn hart."
In 48 jaar heeft Meijer, inmiddels woonachtig in Dordrecht, veel hoogtepunten meegemaakt. De winst van de Europacup 1, de Wereldbeker, twee keer de Uefa Cup en meerdere landstitels. "Bij het winnen van zulke prijzen leef je in een roes. Als je er dan later aan terugdenkt, beleef je het opnieuw." Naast de hoogtepunten, heeft Meijer ook mindere tijden meegemaakt. In 1992 ging shirtsponsor HCS failliet met als gevolg dat ook Feyenoord bijna failliet ging. Jorien van den Herik moest Feyenoord toen van de ondergang redden. "Die periode was voor de club en voor mij persoonlijk niet best. Er werden mensen ontslagen omdat er gewoon geen werk meer was."
Meijer heeft ook wel eens angstige momenten gekend in dienst van Feyenoord. Na de eerste Europese uitwedstrijd van Feyenoord in 1961 tegen IFK Göteborg moest het vliegtuig van de Rotterdammers een noodlanding maken. Één van de motoren was in brand gevlogen en daarom moesten we een noodlanding maken in Aalborg. Bang was ik niet, maar vliegen is geen hobby van me. Toch stap ik elke keer weer in en zie ik het wel.
Voor de wat oudere voetballiefhebbers staat Meijer bekend als 'de snelste verzorger ter wereld'. Als hij het veld in sprintte om een speler te behandelen begon het publiek een brommer te imiteren. 'Inclusief de piepende remmen als ik bij de speler aankwam. Ik heb eigenlijk altijd wel goed kunnen lopen. Vroeger liet ik ook altijd de verzorger van de tegenpartij voorgaan, om hem daarna nog in te halen. Die tijd is voorbij.'
Dat het imiteren van de brommer verleden tijd is in De Kuip, wil niet zeggen dat de verzorger aan populariteit heeft ingeboet. Meijer wordt door de fanatieke supporters van de noordzijde elke keer luidkeels toegezongen nadat hij handelend heeft moeten optreden. Als reactie zwaait hij met een handdoek boven het hoofd. 'Dat is iets wat ik vanaf het begin heb gedaan. Met een handdoek kan je ook makkelijk de aandacht van de scheidsrechters trekken.'" Het zijn dezelfde scheidsrechters die veel respect hebben voor de verzorger. 'Net als de supporters hebben zij respect voor mijn werk en groeten ze me hartelijk.'"
Hoe lang Meijer nog met de handdoek boven het hoofd zal zwaaien, is een vraag waar hij geen antwoord op heeft. 'Ik ben een man van de dag. Ik had nooit verwacht zo lang in dienst te blijven en zo lang ik nog gedreven ben, ga ik door. Ik heb de afspraak met de clubleiding dat ik in grote lijnen zelf bepaal wanneer ik stop. Je moet ook bedenken dat wat ik in al die jaren heb geleerd en heb opgebouwd een automatisme is geworden. Dat kan je niet zomaar aan een nieuw iemand leren.'
Voor de tijd komt dat hij toch echt het stokje moet overdragen, zou een landstitel een mooie bekroning zijn op de loopbaan van Meijer. Maar over de kansen op een kampioenschap is Meijer voorzichtig, realistisch als hij is. 'Erwin Koeman is in mijn ogen een goede trainer. Ik denk net als hem over de club. Zijn benadering slaat aan en dat dwingt respect af bij de spelers. Een titel is een moeilijk verhaal, want buiten Kuijt en Kalou hebben we geen echte toppers rondlopen. Ik zal dan ook nooit zeggen dat we dit seizoen kampioen zullen worden.'
Een Feyenoord zonder Gerard Meijer, het is haast ondenkbaar. 'Ik loop natuurlijk al zo lang bij Feyenoord rond; mijn vrouw Emille zegt wel eens: "De Kuip is jouw huis, en thuis ben ik de baas." Daar heb ik weinig problemen mee, ik ben gelukkig getrouwd.'" Voor zijn 'huwelijk' met Feyenoord geldt hetzelfde. Een huwelijk waar geen einde aan lijkt te komen.
