Feyenoord-liederen
Van het clublied van de damesvoetbalsters in 1921 tot Hand in hand, kameraden en Mijn Feyenoord: de liederen die bij Feyenoord horen, en de verhalen erachter.
Bij Feyenoord wordt al meer dan een eeuw gezongen. Op ledenavonden, in de trein naar uitwedstrijden, op de tribunes van de Kromme Zandweg en De Kuip, en op de Coolsingel na een kampioenschap. Sommige liederen verdwenen na een seizoen, andere worden na zestig jaar nog elke wedstrijd gezongen. Liedteksten staan op deze pagina niet, omdat die van de makers zijn. Wel de verhalen erachter.
De eerste clubliederen
Al in de begintijd hoorde zingen erbij. In het clubblad van augustus 1917 vertelt een lid hoe hij op een avond in Den Haag een groep voetballers hoorde zingen en even dacht dat ook daar een Celeritas bestond, ‘dat het clublied van mijn oude Celeritas gekozen had’. In april 1921 bedankte het clubblad na een feestavond ‘de dames-voetbalsters voor hun werkelijk aardig Clublied’, in de hoop dat het nog vaak zou klinken, ‘zoo noodig van de Overdekte Tribune’. En toen in januari 1923 in Rotterdam het bericht binnenkwam dat Feijenoord in Amsterdam met 2-0 van Ajax had gewonnen, hief iemand het clublied aan en zong iedereen mee.
Rood en wit zijn onze kleuren
Na de oorlog kreeg Feijenoord een nieuw officieel clublied, ‘Rood en wit zijn onze kleuren’, volgens de overlevering geschreven door Phida Wolff, die jarenlang administrateur van de club was, en Wim Lamme. Het refrein eindigt met ‘ons Rood-en-Wit, ons Feijenoord’. Echt populair werd het niet. In april 1954 klaagde het clubblad dat de leden de clubliederen ‘nagenoeg niet kennen’, en drukte het de tekst af met het advies: knip het uit en leer het uit uw hoofd.
Hand in hand, kameraden
Het lied dat wel bleef, kwam begin jaren zestig. Op verzoek van platenbaas Johnny Hoes schreef de Rotterdamse muzikant Jaap Valkhoff in 1961 een Feyenoord-tekst op een oude Duitse melodie, die toen al ruim zeventig jaar meeging. Zanger Jacky van Dam, die als portier werkte in de bar van Valkhoff, nam het op en had er een hit mee. Er bestonden ook versies voor andere clubs, maar de Feyenoord-tekst hield het langst stand. ‘Hand in hand, kameraden’ werd het clublied, en de regel ‘geen woorden maar daden’ werd een motto dat de club tot op vandaag gebruikt.
Luister: Hand in hand, kameraden – Jacky van Dam op de Coolsingel
Video op YouTube, kanaal Jaap Valkhoff. Bekijk op YouTube ↗
Platen bij de prijzen
In de jaren zestig en zeventig volgde bij bijna elk succes een plaatje. Johnny Hoes bracht in 1965, het jaar van de eerste dubbel, ‘Feyenoord 1 wordt kampioen!’ en een ‘Feyenoord Polonaise’ uit. Tom Manders zong als Dorus ‘De laatste trein naar Rotterdam’ (1966) en ‘Wie heeft er weer ’t laatste woord? Feyenoord!’ (1969). Na de Europa Cup van 1970 haalde het eerste elftal zelf de hitlijst: ‘Feyenoord!’ kwam tot de 22e plaats, en een plaat met het radioverslag van de finale tegen Celtic door Wim Hoogendoorn en Theo Koomen zelfs tot de 21e. Gerard Cox nam in dat jaar een spotlied op Ajax op, waar hij later spijt van kreeg; hij noemde het een jeugdzonde. Ook spelers kregen hun eigen lied, zoals ‘Coentje Coentje Coentje’ voor Coen Moulijn.
Luister: De laatste trein naar Rotterdam – Dorus (1966)
Video op YouTube, kanaal Dorus – Topic. Bekijk op YouTube ↗
Van ’t Legioentje tot Cock van der Palm
Bij het kampioenschap van 1984 zong ’t Legioentje ‘Feyenoord Kampioen’, goed voor zes weken in de hitlijst. In 1992 had zanger Cock van der Palm een grote hit met ‘Feyenoord, Feyenoord (wat gaan we doen vandaag)’, dat elf weken in de lijst stond en tot de vijftiende plaats kwam. In datzelfde jaar nam de selectie ‘Wij houden van die club’ op, en na de landstitel van 1993 volgde Van der Palm met ‘Feyenoord is onze kampioen’.
Luister: Feyenoord, Feyenoord (wat gaan we doen vandaag) – Cock van der Palm
Video op YouTube, kanaal Cock van der Palm – Topic. Bekijk op YouTube ↗
Luister: Wij houden van die club – Feyenoord-selectie 1992
Video op YouTube, kanaal Feyenoord Selectie ’92 – Topic. Bekijk op YouTube ↗
Lee Towers
Geen zanger is zo met De Kuip verbonden als Lee Towers. Zijn versie van ‘You’ll Never Walk Alone’ werd een vast onderdeel van de wedstrijd. In 1998 kwam daar ‘Mijn Feyenoord’ bij, geschreven door Peter Koelewijn. Het nummer klonk voor het eerst bij de thuiswedstrijd tegen Cambuur op 21 november 1998 (4-0), en in februari 1999 zong Towers het in Ahoy samen met de selectie, die dat voorjaar kampioen zou worden. Sindsdien wordt het voor elke wedstrijd door de supporters gezongen.
Luister: You’ll Never Walk Alone – Lee Towers bij TopPop
Video op YouTube, kanaal TopPop. Bekijk op YouTube ↗
Luister: Mijn Feyenoord – Lee Towers bij de opkomst in De Kuip
Video op YouTube, kanaal FRFC1908. Bekijk op YouTube ↗
Na 2000
In het seizoen 2001/02 klonk op de tribunes ‘Put your hands up for Pi-Air’, een eerbetoon aan Pierre van Hooijdonk op de melodie van een dancehit. De hoogst genoteerde Feyenoord-plaat ooit kwam in 2004: ‘Feyenoord is het toverwoord’ van de selectie van dat seizoen bereikte de tweede plaats en stond elf weken in de lijst. Rond het honderdjarig bestaan in 2008 verschenen ‘Wij zijn Feyenoord’ en ‘Feyenoord voor altijd’ van Lee Towers. Maar het lied dat in elk stadion herkend wordt, is nog altijd dat van Valkhoff uit 1961.
Luister: Put your hands up for Pi-Air (2002)
Video op YouTube, kanaal FRFC1908. Bekijk op YouTube ↗
Luister: Feyenoord is het toverwoord – selectie 2004/05
Video op YouTube, kanaal Feyenoord. Bekijk op YouTube ↗
Hitlijstgegevens volgens dutchcharts.nl. Ken je een Feyenoord-lied dat hier ontbreekt, of heb je een oude plaat of bladmuziek? Laat het weten.
Weet jij meer over dit onderwerp, of heb je een foto, knipsel of familieverhaal? Stuur een aanvulling of bekijk de open vragen.