Feyenoord – Heracles Almelo

Het team van Giovanni van Bronckhorst heeft geschiedenis geschreven! Door drie doelpunten van Dirk Kuyt werd Heracles Almelo zondagmiddag in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen met 3-1 verslagen, waardoor het vijftiende landskampioenschap uit de clubhistorie een feit is.





Na de misstap van een week eerder tegen Excelsior was de druk opgevoerd voor het treffen met Heracles Almelo, dat al sinds januari uitverkocht was. Feyenoord wist dat het op de laatste speeldag van het seizoen moest winnen om de eerste landstitel sinds vijftien jaar in de wacht te slepen en het seizoen te bekronen waarin de ploeg vanaf de eerste speeldag bovenaan stond.


Feyenoord – Heracles was daarmee letterlijk en figuurlijk de finale van het seizoen, wat ook te merken was aan de zinderende sfeer in De Kuip, waar de eerste supporters zich al ’s ochtends vroeg voor de poorten hadden gemeld. Het legioen liet zich bovendien al bij de opkomst van de spelers van haar beste kant zien, dankzij een gigantische sfeeractie met vlaggen door heel het stadion.


Die actie kreeg binnen veertig seconden na de aftrap een treffend vervolg, toen Heracles-verdediger Mike te Wierik zich verslikte in een dieptepass en uitgerekend Dirk Kuyt de bal voor zijn voeten vond. De aanvoerder, die speelde in plaats van de geschorste Tonny Vilhena, bedacht zich geen moment en schoot ziedend hard raak. Het was een gedroomd scenario dat werkelijkheid werd, te meer omdat het voor Kuyt zijn honderdste competitiedoelpunt in dienst van Feyenoord was.


De openingsgoal was de opmaat voor een wedstrijd waarin de overwinning en daarmee het landskampioenschap geen moment in gevaar kwam voor Feyenoord, zeker niet nadat Kuyt binnen het kwartier de 2-0 op het scorebord zette door raak te koppen op aangeven van Eljero Elia. Kuyt vierde zijn 101ste goal als Feyenoorder samen met Tonny Vilhena, die vanaf de rand van het veld de wedstrijd volgde.


De aanvoerder zette daarmee andermaal de toon, zoals hij dat ook de afgelopen twee jaar had gedaan. Hij sprak bij zijn terugkeer naar De Kuip de hoop uit om prijzen te winnen met Feyenoord en liet die droom uitkomen. Kuyt stuwde Feyenoord als aanvoerder twee seizoenen lang naar grote hoogtes, met de winst van de KNVB Beker vorig seizoen als eerste tastbaar bewijs. Naarmate zondagmiddag het eindsignaal dichterbij kwam, wist hij bovendien dat Feyenoord ook de landstitel niet meer uit handen zou geven.


Voor zover er nog enige twijfel was, verdween die krap tien minuten voor tijd toen Nicolai Jørgensen een strafschop verdiende, die feilloos werd benut door andermaal Kuyt. Het doelpunt zorgde niet alleen voor een enorme ontlading op het veld en op de tribunes, maar ook op de bank van Feyenoord. De wisselspelers sprintten zelf het veld in om de aanvoerder te feliciteren en vast een voorschot te nemen op de feestvreugde na het laatste fluitsignaal.


Op de tribunes begon dat feest al direct na de 3-0, in de wetenschap dat de winst niet meer uit handen gegeven zou worden. Weliswaar scoorde Peter van Ooijen kort voor tijd nog tegen, maar de bezoekers werden ook na dat moment geen seconde meer gevaarlijk.


Zodoende steeg bij het laatste fluitsignaal een enorm gejuich op in De Kuip, waar supporters elkaar dolblij in de armen vielen en spelers op het veld over elkaar heen buitelden in de wetenschap dat de eerste landstitel sinds 1999 een feit is.