Spartak Moskou (RUS) – Feyenoord

Als je wilt aanvallen en de tegenstander trekt
zich ver terug op eigen helft, dan moet je de zijkanten benutten. In de
eerste plaats om verdedigers uit het drukke centrum te lokken, ten
tweede om via voorzetten vanaf de achterlijn gevaar te kunnen stichten
voor het vijandelijke doel. Deze logica zal door vrijwel iedere trainer
overal op de wereld worden onderschreven.


Maar niet door die van Spartak Moskou. Trainer Oleg Romantsev
laat zijn spelers zoveel mogelijk door het midden aanvallen. Via korte
combinbaties, dwars door het centrum wordt er getracht te scoren. Hoge
of lange ballen zijn uit den boze, alles moet over de grond, hoe slecht
het veld ook is.


Zo ook dinsdag tegen Feyenoord. Trainer Bert van Marwijk had
vooraf al aangegeven de as van zijn team extra te versterken om het
geliefde spel van de Russen te dwarsbomen. Jean-Paul van Gastel
fungeerde vlak voor de defensie als extra slot op de deur om de
'georganiseerde chaos-tactiek' van Spartak onschadelijk te maken.


In de eerste helft slaagden de Rotterdammers er aardig in het
gevaar van Spartak in te dammen. Vaak kon een Feyenoorder een voetje
krijgen tussen een Russische combinatie. Vervolgens brak Feyenoord ook
nog eens een paar keer gevaarlijk uit. Paul Bosvelt zette zijn ploeg
met een hard schot op voorsprong, even later verzuimden Bonaventure
Kalou en Jon Dahl Tomasson de voorsprong te vergroten.


Na rust was er voor Feyenoord echter geen houden meer aan.
Spartak voerde de druk op, Feyenoord kwam er nauwelijks meer uit. Het
wachten was op de gelijkmaker. Doelman Edwin Zoetebier hield zijn ploeg
met meer dan een paar goede reddingen op de been. Uit een schaarse
uitval zorgde Tomasson zelfs voor de 0-2. Met nog een half uur te
spelen een op het oog comfortabele voorsprong.


Op de speelwijze van Spartak had het tweede doelpunt geen
enkel effect. Geduldig en zonder enige emotie bleef de volksclub uit
Moskou combineren. Uit een van die kenmerkende combinaties viel al snel
de 1-2. In het strafschopgebied werd Vladimir Bestsjastnych
aangespeeld, met een listig hakje zette hij vervolgens collega-spits
Robson vrij voor de keeper. Deze keer had Zoetebier geen kans. De
gelijkmaker kwam niet voort uit een fraaie actie. Maar de aanwezigheid
van zoveel spelers in de zestienmeter van Feyenoord houdt nu eenmaal in
dat de bal ooit een keer goed valt voor de aanvallende partij.


Ondanks de aanhoudende dreiging van Spartak wist Feyenoord het
gelijkspel vast te houden. Tot opluchting van Van Marwijk. 'We hebben
tegen een topploeg gespeeld. Ik ben heel tevreden met een gelijkspel,
want hier gaan niet veel ploegen winnen. Met kunst- en vliegwerk hebben
we het overleefd. Ik weet niet hoe vaak ik John Metgod heb gevraagd of
het nog lang duurde', aldus Van Marwijk. Collega Romantsev was niet
tevreden. 'We hebben ontzettend veel kansen gekregen en onze
verdediging was slecht', was het commentaar van de eeuwig rokende
coach.


Toch maakte Spartak aanvallend opnieuw indruk. De spelers zijn
geen van allen grote atleten. Maar zodra een speler in balbezit komt,
verandert er iets. Hoeveel tegenstanders er ook in de buurt zijn, de
controle over de bal wordt zelden verloren. Het overzicht evenmin. Als
er een medespeler beter voor staat, dan krijgt hij de bal ook.


Zaalvoetbal op een groot grasveld. Voor sommigen een lust voor
het oog. Bij anderen wekt het eeuwige gebrei alleen maar ergernis op.
Bijzonder is de bijna Zuid-Amerikaanse speelswijze in ieder geval. En
bedreven zijn de Russen er dankzij vele en ongetwijfeld vaak
geestdodende trainingen zeker ook in.